روبان سیاه، یک پیام ساده دارد:
نشانِ یادبودِ جانباختگان و همبستگی با خانوادههای آنان.
این روبان نه پرچم است، نه نشان هویت میهنی، و نه جایگزینِ هیچ نماد ملی.
شیر و خورشید هویتِ ماست و جایگاهش خدشهناپذیر.
این روبان تنها به ما یادآوری میکند که ما سوگواریم, خشمگینیم و هیچ چیز عادی نیست
برای اینکه قهرمانان در مشغله های ذهنی گم نشن, در سکوت نمانند
این کار کاملاً داوطلبانه است.
و مهمتر از همه: امنیت فردی بر هر چیز مقدم است.
اگر درون ایران هستید، میتوانید با این روبان رادی از خود بجا بزارید, در مکانهای همگانی, در خانه و یا هر جایی که فکر میکنید امن است, و دیده میشود.
هیچکس قرار نیست خودش را به خطر بیندازد. به ویژه در این روزها
و اگر بیرون ایران هستید،
میتوانید این نشان را آشکار تر نمایش دهید —
برای آغاز گفتگو، و بیان روایات مردم سرزمینمان, برای اینکه دنیا بداند چه گذشته، در ایران چه خبر است!
و برای اینکه مردم درون کشور بدانند: آنها تنها نیستند.
روبان سیاه یعنی:
ما زخم داریم,
ما خشمگینیم
یاد جانباختگان با ماست.
روبان سیاه یعنی من و تو تنها نیستیم.
هیچکس تنها نیست
یعنی نه به فراموشی, یعنی ما ادامه داریم.
